Trebinje je oduvijek imalo posebnu filmsku čar. Od tridesetih godina prošlog vijeka, kada je njemačka produkcija snimila operetu Baron Ciganin, cijeli grad postao je statista – od Leotara do živopisnih ulica. Dugi niz godina Trebinje je bilo „nevidljivi glumac“: ponekad ljepuškast i zavodljiv, ponekad nedoživljen, ali uvijek tu, na celuloidnoj traci koja čuva uspomene.
-
godine grad je bio kulisa za film Kuća na obali, a pet godina kasnije za Františeka Čapa i njegovu Vrata ostaju otvorena, u kojoj se na početku filmske karijere pojavila i Milena Dravić.
No Trebinje nije uvijek dobivalo glavnu ulogu, ponekad je njegova ljepota bila tek okvir za priču.
Svoj treći filmski život Trebinje je doživjelo sredinom šezdesetih, kada je jugoslovenska koprodukcija sa inostranstvom snimala vestern Najveća avantura Old Šeterhanda u popovopoljskom Fortu Grand i na Zupcima u „Golden Hillsu“. Kaubojsko naselje i stotine statista, konji, brijačnice i kafane vratili su grad dvjesta godina unazad, u pustolovnu divljinu „Divljeg zapada“.
Samo godinu dana kasnije, u Trebinju je snimana i komedija Put oko sveta, prema istoimenom djelu Branislava Nušića.
Poznati jugoslovenski komičar Miodrag Petrović-Čkalja je bio dio ove filmske ekipe. U filmu tumači ulogu Jovančeta Micića, a među članovima ekipe bio je najpopularniji.
Popularni komičar tada je posvetio čitaocima Glasa Trebinja fotografiju sa snimanja i kroz taj list pozdravio građane Trebinja, poželjevši gradu dalji napredak i sve najljepše. (Foto: Danko Karić)
Danas, dok šetamo Trebinjem i gledamo Leotar, Trebišnjicu i stara kamenita jezgra, lako je zamisliti da smo statisti u nekom starom filmu. Grad koji je prolazio kroz kamere, reflektore i režiserske upute i dalje zrači filmskim šarmom onim istim koji su ga učinili pionirskim hercegovačkim filmskim gradom.
Napišite svoj komentar!