Svaki grad u Bosni i Hercegovini krije posebnu priču, a nazivi mjesta širom zemlje svjedoče o vijekovima istorije, smjeni carstava, različitim jezicima i legendama koje su se prenosile generacijama.
Dok su neki gradovi imena dobili po prirodnim bogatstvima i geografskim osobenostima, drugi svoje nazive vezuju za stare vladare, narodna predanja i osmanske ili slovenske korijene, prenosi Buka.
Sarajevo je dobilo ime od turskih riječi „saraj“ i „ovasi“, što znači „polje oko dvora“, dok se prije dolaska Osmanlija ovaj prostor nazivao Vrhbosna.
Mostar, prema najpoznatijem tumačenju, ime duguje mostarima – čuvarima mosta na Neretvi, a grad se prvi put pominje sredinom 15. vijeka.
Naziv Banjaluka, prema filolozima, potiče od pridjeva „banj“, odnosno „banov“, i riječi „luka“, što označava ravnicu ili livadu uz rijeku.
Tuzla je od davnina vezana za so, pa i današnje ime potiče od turske riječi „tuz“, što znači so.
Trebinje se u istorijskim izvorima prvi put pominje u 10. vijeku pod nazivom Tribunija, odnosno Travunija, dok je savremeni naziv zabilježen početkom 18. vijeka.
Ime Srebrenica direktno je povezano sa rudnicima srebra po kojima je ovaj kraj bio poznat još u srednjem vijeku.
Za naziv Zenice vezuje se i narodna legenda prema kojoj je kraljica Katarina, napuštajući Bosnu, izgovorila: „Osta zenica oka moga“.
Bihać je u starim oblicima imena označavao kraljevsko dobro, dok porijeklo imena Počitelj i danas ostaje misterija oko koje postoji više različitih tumačenja.
Neum, jedini grad BiH na moru, prema jednoj teoriji vodi porijeklo od grčke riječi koja označava krševit i polušumovit predio, dok se Brčko dovodi u vezu sa starom turskom utvrdom Beroska.
Nazivi gradova u BiH tako i danas predstavljaju živo svjedočanstvo bogate istorije, kulture i različitih civilizacija koje su oblikovale ove prostore.
Napišite svoj komentar!