Sadnja božićne pšenice je sastavni dio božićnih običaja, a uopšte njeno gajenje može da se pripiše roditeljima Isusa Hrista. Interesantno je da se tako i badnjak iznosi iz kuće, samo 3. dana Božića odnosno 9. januara i stavlja na rodnu voćku ili drvo.
Kada su Marija i Josif bježali od Irodove vojske, sreli su poljoprivrednika koji je sijao pšenicu, a Marija ga je zamolila da vojnicima kaže da su oni već prošli.
Kada su se vojnici pojavili, desilo se, prema vjerovanju, čudo, pa je pšenica koja inače raste mjesecima momentalno izrasla i sakrila, a vojnici su povjerovali da oni koje traže otišli i odustali su od potrage.
Običaj je da se božićna pšenica sadi na Svetu Varavaru ili na Svetog Nikolu, a predstavlja plodnost, obnovu, prosperitet i uspješnu žetvu u novoj godini.
Međutim, postavlja se pitanje šta se radi sa božićnom pšenicom nakon Božića.
Najvažnije je zapamtiti da se ona ne baca nikako.
Običaji nalažu da se 8. januara ona iznese iz kuće, a najbolje je da se stavi na neku rodnu voćku kako bi donijela plodnost i boljitak.Interesantno je da se tako i badnjak iznosi iz kuće, samo 3. dana Božića odnosno 9. januara i stavlja na rodnu voćku ili drvo.
Napišite svoj komentar!